❤❤❤ هم نفس ❤❤❤

پـــرنده هـــا به حـــال مــا غبــطــه خــواهـــند خـــورد روزی کــــه بـــی بـــال پـــرواز کنیــــم

پروانه چه سان از پروانگی پروا کند با آن همه شوق و امید و لطف؟؟؟؟
تو می بینی اورا که بی پروا بال و پر به آتش می سپارد و سر وجان می بازد و نامش پروانه می خوانی...
اما او عاشق است!!!
وپروانگی صفت عشق است!!!!
عاشق می داند که سوختن مقدمه ی وصل است
که چنین بی پرواست....

نوشته شده در چهارشنبه ۱۱ آذر ۱۳۸۸ساعت ۱٠:٥٧ ‎ق.ظ توسط هم نفس| یه یادگاری از تو ()



      طراح قالب هم نفس