❤❤❤ هم نفس ❤❤❤

پـــرنده هـــا به حـــال مــا غبــطــه خــواهـــند خـــورد روزی کــــه بـــی بـــال پـــرواز کنیــــم


گاه گویی این جهان است که پیرامون ماه فرو می ریزد
وما ناتوان از ادامه ی راهیم اما درست در چنین هنگامه ایست که باید به اینده بنگریم...

به ایمان وامیدواری بیندیشیم و به یکدیگر تکیه کنیم
شاید یکی از دشوارترین چیزها پذیرفتن این باشد که هرانچه امروز برایمان بی معناست فردا نیز چنین باشد اما زندگی بی هیچ توجیح و پوزشی ادامه می یابد...

ما نیز به رغم تغیراتی که برما اوار می شوند باز بقا می یابیم
حتی میتوانیم باز ببالیم اما بی باران هیچ رویشی نیست...
پس با اغاز بارش بگذار جویبارها جاری شوند...
وهنگامی که طوفان گذشت بگذار که بگذرد...
باخود مهربان باش وبخواه انچه میخواهی
تو تنها نیستی...

 

نوشته شده در شنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت ٩:٤٩ ‎ق.ظ توسط هم نفس(سپیده سرمست)| یه یادگاری از تو ()



      طراح قالب هم نفس