❤❤❤ هم نفس ❤❤❤

پـــرنده هـــا به حـــال مــا غبــطــه خــواهـــند خـــورد روزی کــــه بـــی بـــال پـــرواز کنیــــم


دلم به اندازه ی همه ی غروبهای جمعه گرفته....
خیلی تنهام.... خیلی.....
چقدر سخته آدم میونه اون همه دوست داشتن تنهایی و انتخاب کنه.....
تنهایی.........

     تنهایی..........

           تنهایی..........

واژه ای که سالها با من آشنا بود.....
آدمی که وحشت آوره باید تنها بمونه!!!!!!!
تنهای تنها!!!!!!!!!!

 و چهره ی شگفت!!!!
از آن سوی دریچه به من گفت:
حق با کسی ست که می بیند.......
من مثل حس گمشدگی وحشت آورم!!!!!!!
اما خدای من......
آیا چگونه می شود از من ترسید.................
من .....من که هیچ گاه

جز بادبادکی سبک و ولگرد
بر پشت بامهای مه آلود آسمان چیزی نبوده ام........
و عشق و میل و نفرت و دردم را در غربت شبانه ی قبرستان
موشی به نام مرگ جویده است.....


نوشته شده در دوشنبه ٤ خرداد ۱۳۸۸ساعت ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ توسط هم نفس| یه یادگاری از تو ()



      طراح قالب هم نفس